Reformacja

Marcin Luter, który był jednym z augustiańskich mnichów całkowicie nie zgadzał się z częściom idei i praktyk w kościele katolickim, między innymi handlowanie odpustami, na które stać było rzecz jasna tylko bogatych, gdyż według niego zbawienie miało mieć miejsce z powodu łaski bożej, a nie dzięki działaniom instytucji kościoła. Efekt sprzeciwu to zawieszenie na drzwiach kościołach zamkowego w mieście Wittenberg listu, który wyjaśniał dlaczego według niego odpusty są bezsensowne oraz samo znaczenie pokuty. Mimo zabiegów, które prowadził Luter, na samym początku tak naprawdę nie wiele osób reagowało na jego postulaty, dopiero kiedy tezy rozesłane zostały pomiędzy jego przyjaciół, a ci zaczęli zajmować się ich upowszechnieniem nastąpił odzew. Jako pierwsi zareagowali humaniści z Rotterdamu. Wystąpili oni przeciwko nowinkom Lutra, Rzym także reaguje i wyznacza Lutrowi proces. Dochodzenie przeciwko Lutrowi zaowocowało wydaniem papieskiej buli, która jedna była pełna różnych sprzeczności i dowodziła, że Rzym nawet nie zadał sobie trudu zbadania sprawy od podstaw. Leon X w bulli tej domaga się od Lutra aby odwołał swoje nauki i ukorzył się przed Rzymem – jak wiadomo jednak mnich ignoruje papieża, w odwecie zakazano między innymi studiowania jego pism na niektórych z uniwersytetów. Luter w końcu zostaje wyklęty z kościoła katolickiego, a Leon X oficjalnie ogłasza kontrreformację. Reformator jednak nie płonie na stosie, miał bowiem bardzo potężnego protektora w osobie Fryderyka Mądrego. Nawet sam niemiecki cesarz nie odważył się nakazać wydania Rzymowi Lutra, gdyż swoją koronę zawdzięczał właśnie fryderykowi mądremu.